Historia uprawy
Ojczyzną grochu jest Europa i północna Azja. Groch znajduje się w uprawie od kilku tysięcy lat. Znano go już w odległych czasach w Indiach, jak na to wskazuje jego nazwa w sanskrycie; uprawiano go w starożytnym Egipcie, czego dowodzi odkrycie jego nasion w grobowcu w Tebach; o jego uprawie w starożytnym Rzymie świadczą wzmianki Pliniusza i innych autorów...

Nasiona
Nasiona są kuliste, elipsoidalne lub walcowate, mniej lub bardziej spłaszczone, o powierzchni gładkiej, dołkowanej lub pomarszczonej. Grochy gładkie odznaczają się dużą zawartością skrobi (ziarna skrobi są pojedyncze, owalne), małym pochłanianiem wody (a przy dojrzewaniu mniejszą utratą wody) i wysoką zdolnością kiełkowania. Grochy pomarszczone zawierają mniej skrobi, a więcej cukru, mają ziarna skrobi popękane i mniej regularne; pochłaniają więcej wody i mają mniejszą zdolność kiełkowania...

Pokrój rośliny
Jest on charakterystyczny dla danej odmiany. Na pokrój rośliny składa się wiele cech, jak wysokość rośliny, grubość łodygi, układ liści, długość i liczba międzywęźli, luźny lub zwarty wzrost. Rośliny o luźnej budowie mają pędy proste i wiotkie i międzywęźla wydłużone, rośliny zaś o zwartej budowie mają stosunkowo grube, zygzakowate pędy, a międzywęźla mniej lub bardziej skrócone...

Kwiat
Większość odmian ma kwiaty białe, niektóre jednak odmiany (grochy cukrowe) mają kwiaty barwne — całe lub częściowo zabarwione na fioletowo, przy czym żagielek jest zwykle jaśniejszy od skrzydełek. Odmiany grochu mają kwiaty różnej wielkości. Wielkość kwiatu związana jest zwykle z wielkością liści...

Nasienie
W wielkości nasion są dość duże różnice między odmianami. Wielkość jednak nasion nie jest cechą niezmienną i waha się zależnie od warunków zewnętrznych. Dorodność nasion zależy od długości okresu dojrzewania...